Artyści

KRZYSZTOF JABŁOŃSKI – Pianista, kameralista i pedagog. Jego wybitny talent zaowocował wieloma ważnymi nagrodami w prestiżowych międzynarodowych konkursach pianistycznych: w Mediolanie (1980, V nagroda), Warszawie (1985, III nagroda na 11. Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie), Palm Beach (1988, I nagroda oraz nagroda za najlepsze wykonanie utworów Fryderyka Chopina), Dublinie (1988, II nagroda), Monzie (1988, I nagroda), Tel Awiwie (1989, Złoty Medal Artura Rubinsteina), Nowym Jorku (1992, Nagroda Specjalna im. Jorge Boleta) oraz w Calgary (1992, II nagroda). Ma w dorobku kilkanaście płyt kompaktowych, wydanych w Polsce, Niemczech i Japonii. W ramach Wydania Narodowego Dzieł Fryderyka Chopina pod redakcją Jana Ekiera, zarejestrował komplety etiud, preludiów, impromptus (1998), jak również Wariacje B-dur na temat arii ‘Là ci darem la mano’ z opery ‘Don Juan’ Wolfganga Amadeusa Mozarta” op. 2 na fortepian i orkiestrę (1827-28) i Rondem à la krakowiak F-dur” op. 14 na fortepian i orkiestrę (1828) z towarzyszeniem Sinfonii Varsovii pod batutą Jacka Kaspszyka (2000). Z Kwintetem Warszawskim nagrał płyty z muzyką kameralną Grażyny Bacewicz i Juliusza Zarębskiego, z Chopin Duo i Kulka Trio – komplet dzieł kameralnych Chopina. W sezonie 1998/99 był częstym gościem uroczystości związanych z obchodami 150. rocznicy śmierci Fryderyka Chopina. Występował w Europie, Ameryce Północnej oraz Izraelu. Wziął udział w koncercie w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, inaugurującym obchody Roku Chopinowskiego w Polsce oraz w koncercie kończącym Rok Chopinowski w Rosji. Wykonał wówczas “Koncert fortepianowy e-moll” op. 11 Chopina z towarzyszeniem Orkiestry Teatru Bolszoj w Moskwie. W latach 1999-2006 współpracował z Teatrem Wielkim w Warszawie, wykonując muzykę do spektaklu baletowego Fortepianissimo” oraz oryginalną wersję na fortepian i głosy dramatu lirycznego Peleas i Melizanda” Claude’a Debussy’ego. Polska premiera tej wersji odbyła się w kwietniu 2002.


ANNA DUCZMAL-MRÓZ –  po debiucie na festiwalu w Bad Kissingen została okrzyknięta przez niemiecką prasę „sensacyjną dyrygentką”. „Ma osobowość i chęć wnikliwego, własnego spojrzenia w muzyczne dzieło” – napisał recenzent „Rzeczpospolitej”, podsumowując 7. Międzynarodowy Konkurs Dyrygentów im. Grzegorza Fitelberga. Została zauważona jako najciekawsza indywidualność. Anna Duczmal-Mróz rozpoczęła edukację muzyczną jako skrzypaczka. Jej talent dyrygencki objawił się podczas próby orkiestry studenckiej Hochschule für Musik und Theater w Hanowerze (studiowała w klasie skrzypiec Prof. Krzysztofa Węgrzyna) prowadzonej przez Eiji Oue, podczas której maestro zaproponował ochotnikom spróbowanie przejęcia pałeczki dyrygenckiej. Ów „konkurs” wygrała Anna Duczmal-Mróz, której prof. Oue – podarowując swoją batutę – zaproponował studia dyrygenckie, które odbyła w jego klasie w latach 2001 – 2004. Ukończyła je z wyróżnieniem, prowadząc swój koncert dyplomowy z orkiestrą NDR-Radiophilharmonie w Hanowerze. W 2000 roku założyła studencką orkiestrę Benjamin Britten Kammerorchester w Hanowerze, z którą koncertowała w Niemczech. Jej wykonanie „Historii Żołnierza” I. Strawinskiego spotkało się z tak wielkim uznaniem, że organizatorzy powtórzyli koncert. W roku 2003 debiutowała w Polsce, dyrygując Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia Amadeus. Od tego czasu koncertuje i nagrywa z tą orkiestrą. W sezonie 2004/2005 była asystentką Eiji Oue w NDR Radiophilharmonie. W sezonie 2006/2007, wyłoniona spośród młodych dyrygentów, pełniła funkcję dyrygenta-asystenta Maestro Antoniego Wita w orkiestrze Filharmonii Narodowej w Warszawie. Anna Duczmal-Mróz  wielokrotnie prowadziła koncerty z orkiestrami w Niemczech, Włoszech, Belgii, Austrii, Ameryce Południowej oraz współpracowała ze wszystkimi najważniejszymi orkiestrami w Polsce, w tym Filharmonią Narodową, Sinfonią Varsovią, NOSPR. Anna występowała w znakomitych salach koncertowych, takich jak Wiener Konzerthaus Mozart Hall czy Palais des Beaux-Arts w Brukseli oraz na wielu znaczących festiwalach w Polsce, Niemczech i Ameryce Południowej. Od 2009 Anna Duczmal-Mróz jest drugim dyrygentem Orkiestry Kameralnej Amadeus Polskiego Radia, z którą regularnie koncertuje i dokonuje nagrań muzyki polskiej. Jej koncerty transmitowane były przez Polskie Radio oraz NDR (Norddeutscher Rundfunk). Współpraca z Capellą Bydgostiensis zaowocowała nagraniem płyty dla wytwórni DUX – „Hity XX wieku” pod patronatem Europejskiego Centrum Muzyki im. Krzysztofa Pendereckiego. Od 2009 roku prowadzi wraz z Toruńską Orkiestrą Symfoniczną oraz wielkimi pianistami – Ilia Scheps, Robert McDonald, Andrzej Jasiński – kursy mistrzowskie w Paderewski Piano Academy. W 2014 roku Anna  prowadziła  kursy dyrygenckie i koncerty w Ameryce Południowej. W 2015 roku polska wytwórnia płytowa DUX wydała płytę z muzyką Sebastiana Krajewskiego, nagraną przez Annę wraz z Orkiestrą Kameralną PR Amadeus. W tym samym roku niemiecka wytwórnia CPO wydała płytę z 10 Symfonią M. Weinberga, w wykonaniu Orkiestry Kameralnej PR Amadeus pod jej batutą. Płyta ta otrzymała nominację do nagrody Polskiej Akademii Fonograficznej Fryderyki 2016 w kategorii „najlepszy album za granicą” Anna Duczmal-Mróz regularnie dokonuje nagrań polskiej muzyki dla Polskiego Radia. Jest wielokrotną stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.


ORKIESTRA KAMERALNA POLSKIEGO RADIA AMADEUS – Orkiestra Kameralna Polskiego Radia Amadeus została założona w Poznaniu w 1968 roku przez Agnieszkę Duczmal. Początkowo działała pod patronatem „Jeunesses Musicales”, a później Poznańskiego Towarzystwa Muzycznego. Zdobycie przez Orkiestrę Srebrnego Medalu Herberta von Karajana na Międzynarodowych Spotkaniach Młodych Orkiestr w Berlinie Zachodnim w 1976 roku zaowocowało przekształceniem jej rok później w etatowy zespół Polskiego Radia i Telewizji, a następnie w Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia Amadeus pod dyrekcją Agnieszki Duczmal.

Pomyłki być nie może: Orkiestra Kameralna Polskiego Radia jest jednym z najwspanialszych zespołów naszych czasów.
„The Gazette”, Montreal (Kanada)

Do chwili obecnej Orkiestra pod jej batutą nagrała dla Polskiego Radia ponad 10.000 minut muzyki, obejmującej repertuar od baroku do współczesności i wykonała setki koncertów transmitowanych przez Polskie Radio. Zespół zarejestrował ponad 100 koncertów i programów dla Telewizji Polskiej oraz 5 godzin muzyki dla Télévision Française 1. Dla japońskiej TV NHK Orkiestra nagrała godzinną audycję wypełnioną muzyką polską. W dorobku artystycznym Zespołu znajduje się wiele prawykonań, m.in. pierwsze światowe nagranie Wariacji Goldbergowskich J.S. Bacha w opracowaniu J. Kofflera na orkiestrę kameralną. Orkiestra współpracowała z  zagranicznymi radiofoniami, m.in: niemieckimi NDR, WDR, SFB oraz BBC w Londynie, CBC w Montrealu i radiofonią meksykańską, dla których nagrywała przede wszystkim muzykę polską. W swoim dorobku Orkiestra posiada ponad 51 wydawnictw płytowych. Prowadzi działalność koncertową w większości krajów europejskich oraz w USA, Kanadzie, Meksyku, Brazylii, Kuwejcie, Tajwanie i Japonii, współpracując często ze światowej sławy solistami, takimi jak: Maurice André, Martha Argerich, Patric Gallois, Steven Isserlis, Gary Karr, Kevin Kenner, Mischa Maisky, Jeremy Menuhin, Igor Oistrakh, Michala Petri, Ivo Pogorelić, Alexandre Rabinovitch, Vadim Repin, Grigory Sokolov, Guy Touvron, Henryk Szeryng oraz czołowymi solistami polskimi. Wśród najsłynniejszych sal koncertowych, w których występowała Orkiestra, należy wymienić Concertgebouw w Amsterdamie, filharmonie w Berlinie, Kolonii, Monachium i Petersburgu, lipski Gewandhaus, wiedeński Musikvereinsaal, Pollack Hall w Montrealu, Queen Elizabeth Hall w Londynie, mediolański Teatro alla Scala oraz Tokyo Opera City Concert Hall. Orkiestra regularnie bierze udział w licznych europejskich festiwalach muzycznych. Od 2009 roku drugim dyrygentem Orkiestry jest Anna Duczmal-Mróz. Ten kobiecy duet jest ewenementem w skali światowej.

Zespół należy do najlepszych światowych orkiestr tego typu, posiada wyjątkowe brzmienie, wspaniałe legato i niezrównanego dyrygenta w osobie p. Duczmal.
„The Independent”, Londyn (Wielka Brytania)


JAROSŁAW ŻOŁNIERCZYK – Od 1987 roku jest koncertmistrzem Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia Amadeus, z którą wielokrotnie

występuje także jako solista, i z którą dokonał również jako solista wielu nagrań radiowych i telewizyjnych. Dokonał także nagrań płytowych, m.in. A. Vivaldiego – Cztery Pory Roku, J.S. Bach – Koncert na dwoje skrzypiec d-moll BWV 1043, W.A. Mozart – Symfonia koncertująca KV 364. W jego wykonaniu znajdują się w archiwum Polskiego Radia nagrania wielu koncertów skrzypcowych kompozytorów polskich, a także tak wyjątkowe utwory jak Serenada L. Bernsteina i Cuatro Estaciones Porteñas Astora Piazzolli oraz polskie prawykonanie Four World Seasons R. Panufnik. Jarosław Żołnierczyk wielokrotnie koncertował w kraju i zagranicą (Niemcy, Belgia, Francja, Dania, Wielka Brytania, Japonia). Jest także liderem kwartetu smyczkowego Wieniawski złożonego z muzyków Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia Amadeus. W 1989 roku popularny poznański dziennik Głos Wielkopolski uhonorował go Medalem Młodej Sztuki przyznawanym młodym twórcom za szczególne osiągnięcia artystyczne.


MASSIMILIANO CALDI – Urodził się w Mediolanie. Studiował w Civica Scuola di Musica w Mediolanie, Accademia Musicale Pescarese i w Accademia Chigiana w Sienie. Ukończył Konserwatorium Muzyczne w Vicenzy w klasie fortepianu i Konserwatorium Muzyczne w Turynie w klasie dyrygentury. Studiował także kompozycję w Konserwatorium w Como. Kształcił się pod kierunkiem tak wybitnych pedagogów i muzyków jak Paola Girardi, Franco Gallini, Antonio Eros Negri, Piero Bellugi, Donato Renzetti, Ilya Musin, Myung-Whun Chung, Yurij Temirkanov i Ervin Acél. Ukończył również Wiener Meisterkurse für Musik w klasie Juliusa Kalmara, uczestniczy w projekcie Young European Conductors zainicjowanym przez Daniela Gatti w Fiesole Music Academy.Od 1991 roku poprowadził już wiele koncertów symfonicznych i produkcji operowych, które zyskały międzynarodowe uznanie, m.in. Orfeusza i Eurydykę Glucka, Cyganerię Pucciniego, Cyrulika sewilskiego Rossiniego, Rigoletto i Trubadura Verdiego, Normę Belliniego, Petera Uncino Tutino, I due timidi e la notte di un nevrastenico Roty, Rapsodię Satanicę i Cavallerię rusticanę Mascagniego oraz Carmina Burana Orffa. Od 1993 roku jest I dyrygentem Orkiestry Kameralnej Milano Classica, a od 1999 roku jest dyrektorem artystycznym Musica in Valle (Festiwal w Tregnago, Werona).
W roku 1993 zwyciężył w III Międzynarodowym Konkursie im. Dino Niculescu w Brasov (Rumunia) a w 1999 roku zdobył I nagrodę na VI Międzynarodowym Konkursie Dyrygentów im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach. Wpółpracuje między innymi z takimi orkiestrami jak Polska Orkiestra Radiowa, NOSPR, Fondazione Arena di Verona Orchestra, Orkiestra Teatro Regio w Turynie, Palermo Teatro Massimo, “I Pomeriggi Musicali”, Orchestra di Padova e del Veneto, Fondazione “Arturo Toscanini” Orchestra, Orchestra di Roma e del Lazio, Orchestra Sinfonica della Provincia di Bari, Orchestra della Istituzione Sinfonica Abruzzese.Występował w salach koncertowych Bonn, Frankfurtu, Mannheim, Wiednia, Linzu, St. Petersburga, Amsterdamu, Warszawy, Krakowa, Katowic i Badajoz. Dyrygował w prestiżowych ośrodkach muzycznych Brazylii i Izraela.


MARIUSZ SMOLIJ – jest jednym z najwybitniejszych dyrygentów swojego pokolenia prowadzących mariusz_smolijorkiestry w Stanach Zjednoczonych i Europie. Opinię tę potwierdzają zarówno krytycy muzyczni po obu stronach Atlantyku jak i American Symphony Orchestra League. Ta prestiżowa organizacja z siedzibą w Nowym Jorku, zrzeszająca wszystkie orkiestry symfoniczne w Ameryce Północnej wyróżniła jego nazwisko na prestiżowej liście najwybitniejszych mistrzów batuty. W wyniku zwycięstw w szeregu poważnych konkursach, Mariusz Smolij od wielu lat związany jest stałymi kontraktami z wybitnymi instytucjami muzycznymi w USA. Dyrygował on ponad 120 orkiestrami w 27 krajach, na pięciu kontynentach występując na najbardziej prestiżowych estradach koncertowych świata, m. in. nowojorskiej Carnegie Hall, nowojorskim Lincoln Center, Kimmel Center w Filadelfii, ABC Hall w Johannesburgu, Narodowym Centrum Kultury w Pekinie, Sali Concertgebouw w Amsterdamie, Tonhalle w Zurichu, Salle Gaveau w Paryżu oraz narodowych centrach kulturalnych Polski, Czech, Słowacji, Bułgarii, Serbii, Cypru, Niemiec, Austrii, Węgier, Włoch, Meksyku, Kolumbii, Boliwii i Korei Płd.


TORUŃSKA ORKIESTRA SYMFONICZNA – na przestrzeni swojej 38-letniej działalności wykonała około dwóch i pół tysięcy koncertów we wszystkich znaczących miastach Polski oraz w wielu krajach Europy (m.in. Belgia, Szwajcaria, Czechy, Słowacja, Niemcy, Dania, Wielka Brytania, Włochy, Francja, Białoruś, Litwa). Współpracowała z wieloma uznanymi dyrygentami i wybitnymi solistami. Zespół wpisał się na stałe w kulturalny krajobraz miasta, poprzez organizowanie koncertów dla mieszkańców Torunia i sławiąc jego imię na licznych tournee krajowych i zagranicznych. Ważnym aspektem działalności Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej jest edukacja muzyczna dzieci i młodzieży, obejmująca swym zasięgiem nie tylko Toruń, ale również teren Województwa Kujawsko-Pomorskiego.
Obecnie dyrektorem Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej jest Marek Czekała.


CHÓR ASTROLABIUM – Chór Kameralny Astrolabium powstał w październiku 1999 roku. Z kilkuosobowej grupy rozrósł się do zespołu liczącego ok. 40 chórzystów. Wszyscy pracują zawodowo lub studiują, ale znajdują czas na realizację swojej pasji, jaką jest wspólne śpiewanie. Na początku próby chóru odbywały się w toruńskim oddziale Caritas. Od lipca 2001 roku do września 2003 zespół prowadził działalność artystyczną pod patronatem kościoła akademickiego ojców Jezuitów, od września 2003 r. do grudnia 2011 r. – Wyższej Szkoły Bankowej w Toruniu.  Nazwa ASTROLABIUM jest symbolem więzi chóru z grodem Kopernika. Na większości wizerunków toruński astronom przedstawiany jest z tym właśnie przyrządem w dłoni. Dla nas chórzystów nazwa ta jest wyrazem pragnień oraz wyzwań stojących przed nami, by nasze miasto rozsławiać w kraju i poza jego grancami, by stać się chlubą Torunia. O tym, że to się udaje może świadczyć medal Thorunium, wyróżnienie przyznane nam przez Prezydenta Miasta Torunia.
Od początku działalności Astrolabium uczestniczy czynnie w życiu kulturalnym Torunia, bierze udział w różnorodnych imprezach, festiwalach i konkursach w kraju i za granicą. Chór wykonuje zarówno utwory religijne, jak i świeckie, ludowe, czy z kręgu muzyki rozrywkowej, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości kompozytorów współczesnych. Poza występami a capella chór bierze udział w wielu projektach wokalno-instrumentalnych.


ADAM USTYNOWICZ – Adam Ustynowicz Producent i reżyser filmowy, ekspert w dziedzinie upowszechniania wiedzy o nowych technologiach i ich wpływie na szeroko rozumiane środowisko cywilizacyjne – zarówno naturalne, jak i kulturowe. Autor około 250 filmów i programów o tematyce lotniczej i kosmicznej, które prezentowane były w Telewizji Edukacyjnej. Asystował przy produkcji słynnego filmu „Ostatni cesarz” włoskiego reżysera Bernardo Bertolucciego. Producent kampanii wspierających ważne cele społeczne w tych dziedzinach. Popularyzator twórczości Stanisława Lema, astronautyki oraz historii polskiego lotnictwa.  W 1997 r. zrealizował w studio TVP niezwykłą transmisję z lądowania sondy Pathfinder na powierzchni Marsa. Gościem specjalnym programu był gen. Charles Duke – pilot Apollo 16, który w 1972 r. stanął na powierzchni Księżyca. Reżyser filmu dokumentalno-muzycznego „Chopin – the Space Concert”, nagrodzonego Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Monaco.

Wyprawa Endeavour miała polski i bardzo romantyczny akcent. W bagażu dowódcy płk. pil. George’a Zamki znajdowała się niezwykła pamiątka z Polski – kraju jego przodków…(…) „płyta z muzyką Fryderyka Chopina….

„Dzięki talentowi japońskiego astronauty Soichi Noguchi i najnowszej technologii przetwarzania obrazów fotograficznych możemy nasycić oczy subtelnymi przejściami tonalnymi atmosfery, które dotychczas podziwiać mogli jedynie astronauci.”

Po powrocie wyprawy, NASA udostępniła materiały filmowe i fotograficzne Adamowi Ustynowiczowi. Po ponad dwóch latach pracy i uzupełnieniu filmu o zdjęcia wykonane przez astronautę ESA Paolo Nespoli’ego oraz kolejne wyprawy promów i ekspedycji ISS, doszło do premiery filmu.